Wonderlijk, die hooghartige overblijfselen uit een verre riddertijd. Twee brokkelige burchten staan vanaf de bergkam op Bolzano - voor mij rechts in de diepte - neer te kijken. Dat doen ze al een slordige acht eeuwen. De derde, Schloss Korb, ligt lager. Er zit een (duur) hotel-restaurant in. Een bord meldt dat de parkeerplaats alleen voor gasten is, maar daar trek ik me nu even niets van aan. Ik ben toch een gast van Zuid-Tirol?

Routebord 9 voert me vanaf de parkeerplaats links over de Burgenweg aan de voet van de berg waarop Schloss Boymont staat te lonken. Links kun je 9B volgen naar Boymont, maar ik wil eerst rechtdoor langs Burg Hocheppan, duidelijk de mooiste van de drie. Langs dit pad 9B zal ik een paar uur later weer terugkomen.

Op de weg trekt Hocheppan voortdurend de blik, die dan weer afdwaalt naar het van hier af zo nietige Bolzano. De hoofdstad van Zuid-Tirol ligt wazig te dromen in een diepe kom tussen bruingroene bergen. Het voetpad gaat hoger dan de weg, ik volg het, ook al zie ik een tijdje de borden niet. Bij een T-splitsing begrijp ik vanzelf dat ik links moet, al volgt het bord pas 100 meter later. Ik ken die Italianen langzamerhand. Bars staat hier de Kreideturm op me neer te kijken, een verlaten vierhoekige toren stammend van rond 1200. Niemand weet eigenlijk waartoe hij diende. Een uitkijkpost, of een soort vuurtoren? Mijn pad begint te stijgen. Wat heet, het wordt zelfs steil, maar je moet er iets voor over hebben om bij Hocheppan te mogen komen. Ik haal op het geasfalteerde pad een gezin in. De twee kinderen, een jongen en een meisje, kijken chagrijnig naar de grond, de vader zweet, de moeder zwoegt.

Na een half uur is het pleit gewonnen, met als beloning een adembenemend uitzicht en, ook niet onbelangrijk, een kalme dronk op het terras. Van maart tot november is de Gaststätte hier open. Ulrich II von Eppan wist in 1153 niet dat ik hier ooit zou zitten. Hij liet het slot bouwen, rank als een wilg, hoog als een arendsnest. Het was een verdediging tegen het bisdom Triëst. Ik zie ook het gezin weer. De twee kinderen lopen enthousiast om de burcht heen. Dit werkt op de verbeelding.

Nu volg ik 9A, richting Boymont, steil naar beneden het Hocheppanertal in, over een klaterende beek en weer steil omhoog langs een houten trap met handige leuningen. Best zwaar, maar je gaat nu eenmaal niet naar de Dolomieten voor een polderervaring. Boven zie ik links door de bomen Bolzano weer, nu nog dieper in het dal verzonken, onder de milde namiddagzon. Ook zie ik Missian liggen en St. Pauls. Het gaat nog wat op en neer voor ik het Schloss Boymont bereik, waar alweer een pleisterplaats is met drank en voedsel. Op de binnenplaats. Boymont zelf ziet er grimmig uit, met Romaanse en vroeg-Gotische stijlkenmerken.

Nu is het opletten, want om de afdaling terug naar Schloss Korb te vinden moet ik niet 9A hebben, die aan de andere zijde de berg af gaat, maar 9B en dat bord is wat slecht te zien. Vanaf het slot moet ik een stuk terug en dan rechtsaf.De afdaling duurt een kwartier, dan ben ik terug bij Schloss Korb met zijn helgroene dak.

Start: Schloss Korb, parkeerplaats. Bij Missian.
Duur: circa 2 1/2 uur
Zwaarte: 2de deel stijgen & dalen